Η πιο άμεση σχέση στην Ελλάδα είναι αυτή μεταξύ προέδρου και προπονητή. Ο ένας έχει στα χέρια του το κουμάντο της ομάδας και ο άλλος, ο πρόεδρος, νομίζει, θέλει και απαιτεί να έχει άποψη σε όλα.
Τα παραδείγματα πολλά είτε σε άριστες συνεργασίες (Ζαγοράκης – Σάντος) που έκαναν καλό στην ομάδα είτε σε καταστροφικές συνυπάρξεις (Ηρακλής – Ρέμος) που παραλίγο να οδηγήσουν μέχρι και σε υποβιβασμό για την άδεια συμμετοχής!
Μεγάλη απορία μου δημιουργεί η συνύπαρξη ενός κανονικού προπονητή με έναν Ελληνάρα πρόεδρο περασμένων δεκαετιών.
Ο Ερνέστο Βαλβέρδε με τα όποια αγωνιστικά του ελαττώματα αποτελεί έναν κανονικό προπονητή με συγκεκριμένο πλάνο και τρόπο που θέλει να το εφαρμόσει.
